Effect van eiwit inname na concurrent training op de korte en lange termijn
Een systematische analyse van de korte en lange-termijn effecten van eiwit inname als hersteldrank na concurrent training
Titel: The Effects of Dietary Protein Supplementation on Acute Changes in Muscle Protein Synthesis and Longer-Term Changes in Muscle Mass, Strength, and Aerobic Capacity in Response to Concurrent Resistance and Endurance Exercise in Healthy Adults: A Systematic Review
Auteurs: Hartono, F. A., Martin-Arrowsmith, P. W., Peeters, W. M., & Churchward-Venne, T. A.
Tijdschrift: Sports medicine (Auckland, N.Z.), 52(6), 1295–1328.
In de vorige twee blogs hebben we twee experimenten over eiwit inname na concurrent training afzonderlijk bekeken. Als we echter conclusies trekken op basis van slechts één of twee observaties, kunnen we verkeerde conclusies te trekken. Het is daarom de moeite waard om je blik te verbreden en te proberen al het bewijsmateriaal te verzamelen dat momenteel over een onderwerp bestaat. In dit geval de invloed van eiwitconsumptie na de training op spierreacties, maar specifiek op concurrent (kracht- en duur) training. Dit wordt meestal gedaan met een aanpak die een systematische review wordt genoemd. In plaats van selectief de studies te selecteren die bij een bepaald verhaal passen, stel je bij een systematische review een strikt protocol vast voor het doorzoeken van de beschikbare literatuur voordat je over het onderwerp begint te schrijven. Je zult moeten werken met de artikelen die uit dit protocol voortkomen, ongeacht de positieve of negatieve resultaten. Het stelt op een onbevooroordeelde manier vast wat de uitkomsten zijn. In deze systematische review hebben we gekeken naar de reacties, zowel acuut als langdurig (want als er acuut iets interessants gebeurt, is het nooit een garantie dat hetzelfde gebeurt wanneer de acute stimulus gedurende een langere periode wordt herhaald) van wat eiwit toevoegt aan concurrent training in zijn vermogen om spieradaptaties te moduleren.
Nadat we onze systematische zoektermen hadden bepaald, vonden we in totaal 370 wetenschappelijke artikelen die eventueel onze onderzoeksvraag konden ondersteunen. Na een zorgvuldig stappenplan te volgen, bleek dat er uiteindelijk maar 13 van deze artikelen daadwerkelijk konden worden gebruikt. Vier artikelen die het effect van eiwit inname na concurrent training in de acute herstelfase onderzochten en 9 artikelen die de lange-termijn effecten onderzochten.
Wat waren de resultaten van deze artikelen?
- In de acute herstelfase: naast onze twee eerder gepubliceerde experimenten, waren de resultaten die andere onderzoekers hadden gevonden hetzelfde: eiwit inname na concurrent training stimuleerde de aanmaak van spiereiwitten (myofibrillen) extra in vergelijking met geen eiwit inname.
- Op de lange termijn leidde eiwit inname tot een grotere spiermassa en spierkracht in vergelijking met geen eiwit inname.
- Er was geen effect van eiwit inname op indicatoren van het duurvermogen van het lichaam, zowel acuut als op de lange termijn.
Wat betekent dit?
Eerst werd er gedacht dat als je spiermassa en spierkracht wil verbeteren, je liever niet tijdens je work-outs cardio oefeningen doet en exclusief op krachttraining focust, waarbij het innemen van eiwitten de kracht en spiermassa nog verder boost. Met het analyseren van alle resultaten van alle studies op het gebied van concurrent training en eiwit inname, lijkt het er echter op dat je met concurrent training nog steeds meer spier kan aanmaken zonder dat je cardio dit negatief beïnvloedt. Het innemen van extra eiwitten kan de krachtstoename en spiermassa toename zelfs nog extra boosten. Let wel: deze boost is vrij beperkt en de grootste trigger is nog altijd het inspannen zelf.
Persoonlijke reflecties: Dit was een COVID-19-studie. Na mijn promotieonderzoek (waar ik in een toekomstige blog over zal schrijven) kreeg ik een baan aan de Universiteit van Newcastle en begon ik hier in november 2019. Als academicus na mijn promotie is het vaak de volgende stap om je eigen onderzoekslijn op te zetten. In mijn geval zou dit betekenen dat ik in laboratoria werk om de effecten van training en voeding bij mensen te testen. Maar zoals we weten, kwam de wereld in maart 2020 tot stilstand en werden de laboratoria gesloten. Om een ​​onderzoeksportfolio te blijven opbouwen, moet je van tactiek veranderen. In dit geval was mijn relatie met mijn MSc-begeleider (Tyler) nog steeds erg actief (we hadden zelfs al een beurs aangevraagd voordat we de baan in Newcastle kregen om in zijn laboratorium in Montreal, Canada, te komen werken, maar die werd afgewezen) en hij vroeg me of ik hem wilde helpen met dit project, wat ik met beide handen aannam.
